مشاهده مىكنيم كه چگونه در زير سايهء رهبريهاى خردمندانهء امام تمام روزنه‌هاى فساد حتى الامكان بسته شده و درهاى طاعت الهى به روى مردم بازشده است شما مىتوانيد از اين مجمل حديث مفصل عشق و حاكميت امام زمان عجل اللّه فرجه الشريف را بخوانيد . بيان كبرى : در مباحث افعال خداوند در مسأله دوازدهم ثابت گرديد كه هر لطفى بر خداوند واجب است . قوله و المفاسد معلومة الانتفاء . . . از سوى مخالفين به استدلال مذكور اعتراضاتى شده كه مجموعا سه اشكال را مرحوم خواجه نقل و نقد مىكنند . اشكال اوّل يا اشكال كبروى : مقدّمه : هنگامى لطف بر خدا واجب است كه مشتمل بر جهات قبح و مفسده نباشد يعنى مقتضى كه مصلحت است باشد و مانع كه مفسده است نباشد همانند باب معرفة اللّه و التكليف كه حسن دارد و مفسده‌اى هم ندارد و لذا واجب شده و همانند ارسال رسل با حفظ مقدمه مىگوئيم : تا آنجا كه عقل ما يارى مىكند هر چه انديشيديم مفسده‌اى در باب امامت نيافتيم امّا اين كافى نيست بلكه لازم است كه يقين كنيم مفسده‌اى نيست يعنى عدم العلم بالمفسده كافى نيست بلكه علم به عدم آن لازم است و متأسفانه اين امر مقدور ما نيست زيرا كه شايد مفاسد خفيه‌اى بر امامت مترتب باشد كه فقط خدا مىداند و بس پس نمىتوانيم بگوئيم : نصب امام بر خداوند واجب است . جواب ما : اوّلا خوشبختانه مفاسد محصور و مظبوط است ما هم مفاسد عقليه را مىشناسيم و هم مفاسد شرعيه را و دليل معلوميت هم آنست كه بر ما